zaman zaten hep düşer

Ne çok zaman düşmüş. düş-üyor, düşecek de. Özetle zaman zaten hep düşer.

Yazmayalı ne umutsuzluklar, ne umutlar, ne bekleyişler, ne yıkıldım derken ayaklanmalar, daha güçlü ayaklanışlar, yeni başlangıçlar, alışmalar, gidişler, gelişler, mutluluklar, gözyaşları, uzaklaşmalar, daha da sarılışlar, şarkılar, şiirler, güzel laflar, geri sayımlar, geride bırakmalar, kitaplar birikmiş, biriktirmişim.

Babam aradı bu sabah, her sabah olduğu gibi, birbirimizin sesini duymadan güne başlamıyoruz biz artık eskiden de öyleydi ama artık aksatmıyoruz gizli bir anlaşma yapmış gibi, uyusak da bi günaydın diyip kapıyoruz karşıdakinin uykusunu açmadan. Ananeye kalp pili takıldığı için telefon vermiyoruz ona, uzaktan öpücükler yolluyoruz birbirimize! 

Babam aradı bu sabah, her sabah olduğu gibi:

- Nasılsın kızım?

- Nasıl olayım babacım, bir günü daha geride bıraktık işte, siz nasılsınız, hava nasıl?

- Bir günü daha güzel bırak geride kızım, yeni bi günü güzel yaşa, aşk dolu yaşa, içine sine sine yaşa, eğlenerek yaşa, bir gün daha bitti diye değil, yeni bi gün başlıyor diye yaşa. Yaşın ilerlediğinde istesen de yaşayamazsın, ne aşk o yaşlardaki gibi olur ne de sağlık. Günlerinin değerini bil ve hakkını ver her gününün. 

- Tamam babacım 

...

O koşuşturmacada unuttuklarım... Ben bi hafta daha bitti derken acelem neye acaba? Yetişme telaşı geçtiğinde ipler elimizden çoktan kaymış olacak, uyan kızım dedi bana. Yarın tekrar unutmuş olsam da bugün hatırlıyorum bugünü aşk dolu, yaşıma layık, eğlenerek, mutlu geçirmem gerektiğini. Şükrederek.

Zaman senden benden bağımsız düşüyor çünkü. 

~~~

Gezi parkındaydım, genelde oradaydım, işten çıkar çıkmaz oradaydım. Sonra işte kötü şeyler, kötü deneyimler. Mahsur kalmalar, gazlar, yaralananlar, ölümler. Sonra Y. abi yasak koydu yani anlattıklarımla lafı ben oraya getirdim. Çünkü uçaktan korkmaz, paniğim neredeyse sıfıra inmiş dönemler hızla geride kaldı. Ben hızla eski günlerimdeki gibi panik bir insana dönüştüm. Polis görünce A.'nın elini sıkmaya başladım, geceleri uykusuzluk başladı. Gerilmelerim, sığamamalarım geri döndü.

Neyse ki kaostan kendimi uzak tutunca biraz toparla(n)dım, biraz ilaç biraz konuşma iyi geldi bana. Ne güzel bırakmıştım. Tekrar toparlanmaca. Hoop ne yapalım ben cesur ve herkes kadar yürekli biri değilim demek ki. En önde koşarken bi anda evime götür beni iyi değilim'e dönüşebiliyorum. Bununla yüzleşmem biraz acı oldu, biraz uzun sürdü.

Orada olabilmek pek de kolay değil-di işte. En azından benim için.

Şimdi neler oluyor neler bitiyor, kimler dönüyor, kimler ölüyor TV'den en çok da tıvaaytırdan takip ediyorum. Ali İs.mail'i düşünüyorum, Ethem'in o kederli fotoğrafına bakıp bakıp ağlıyorum, solan diğerlerinin adlarını ezberliyorum.

Sonra yitirdiklerini, neleri artık yaşayamayacaklarını, aşk dolu bir güne başlayamayacaklarını, yaşlanamayacaklarını, çocuklarına öğütler veremeyeceklerini düşünüp ağlıyorum.

Genelde benimle aynı şeyleri düşünen, aynı şeylere üzülen insanlarla vakit geçiriyorum. Diğerlerine tahammül edemiyorum, sınırdayım. Yi.ğit B.'a kelimeler sıralayıp kendimi susturuyorum, Şaf.ak S.'i ve Doğ.uş'u ciddiye almamaya gayret ediyorum. Uğraşıyorum.

~~~

Ne düğünler ne dernekler geride kaldı bu sene, en yakınlarım için bol bol göbecikler attım. Anılar biriktirdim. Fotoğraflar, videolar. Bol bol misafir ağırladım, uğurladım.

SİGARAYI BIRAKTIM.

YENİ İŞE BAŞLADIM, MEMNUN KALDIM :).

KİLO ALDIM GERİ VERDİM.

~~~

Öyle böyle derken Nisan'dan beri 1 kitap alamadım elime, bir sürü kitap siparişi verdim ama, şanındandır. Kurban bayramı için sıralamamı bile yaptım. 

Uykusuz'umu hiç aksatmadım.

~~~

Yaşadım, hastalandım, ne kadar yaşamak istediğimi anladım. Korktum. Kalbimi daha çok sevdim.

~~~

Son günlerde ise aklım hep geçen sene bu zamanlarda, geçen seneki aileme, kendime, babama, bize bakıp dalıyorum. Durup durup dalıyorum. Geçen seneki Temmuz'a, geçen seneki Ağustos'a, Eylül'e, Ekim'e...

Geçmişin penceresini kapatıp gidemiyorum, sanki yaşarken çok anlamamışım sadece acı çekmişim gibi, şimdi anlıyorum. Koşuşturmacamızı izlerken yoruluyorum. O günleri aratma Yarabbim diyorum her dalışımda.

Sonra hoop mailler geliyor, ben işime dönüyorum.

Hayat diyorum, bunların hepsi cilvesi.