bi de başıma kelimelik çıktı, zar zor yakamı sıyırmıştım candy crushtan. Allahtan candy crush kadar aptal olduğunu bile bile oynadığın için vicdan azabı çekmiyorsun. sigarayı daha kolay bıraktım diyebilirim.
aaaa evet 7 Mart'ta (yazar noktadan sonra caps'e basmaya üşenir ama ay adlarına her zaman saygısı vardır) 1 yıl oldu. çok şükür diyorum kendi kendime sürekli. verdiğim en doğru karar bence. hayatım boyunca. yaşlılığıma (inşallah) verdiğim en güzel hediyem benim ve inanır mısın aklıma dahi gelmiyor. beynimin o bölümü yok sanki. zevkini de unuttum. bazen diyorum çok güzel bişidi kahveyle nasıl güzel gidiyordu derken hoop baloncuğu sabah kalktığımdaki boğaz ağrım gelip patlatıyor. unutuyorum.
içiyorsanız bırakın. şimdi değilse de bi 10 yıl sonra Allahım ne güzel bi karar vermişim deme garantili.
evet oyunu zar zor bıraktım. app.'i sildim falan. sonra bilinin ısrarlarıyla buna sardım. ben sıkrabıldan pek hoşlanmazdım aslında, elektronik ortamda daha çekilebilir bi hal almış, dahası ayrı ayrı bir sürü oyun açabildiğin için sıkılma şansın da yok beklerken. vs vs. neden anlattım bilmiyorum.
kitap okuyamıyorum ben. içim daralıyor falan filon. yolu düşen birileri okur da yazımı okursa eğlencelik bişiler tavsiye edebilir. çünkü kitap almak her zaman güzel fikirdir. hatta kitap okumaktan daha keyiflidir. bana kalırsa.

neyse pazar akşamı abbas yeniden yolcu. babam hastaneye yatmak zorunda. mersinde mi istanbulda mı ankarada mı yatacak o muamma. ben pazartesi ankarada olup prof. ilen görüşeceğim. ona göre annemler mersinden oraya gelecek ya da ya da ben mersine devam edeceğim. mersinde/istanbulda tedaviye devam edecek. seçenek ikiye düşecek yani.
moraller azıcık bozulsa da umudumuz kocaman ve biz en süperinden canımın içi bi aileyiz. sımsıkı bi sarılacağız bi bakmışız bu da bitmiş gitmiş.

Allah kimseyi sevdikleri ile sınamasın.
öperim blog.