11 Temmuz 2012 Çarşamba

belki

Hooop Mersindeyim! Hoop aile saadeti hava sahasındayım. Bugün 1 haftam doldu bile! Murphy yasamız hiç şaşmıyor her hangi bir istisnaya mahal vermiyor. Sularla ancak dün münasebet kurabildim. İşte öyle uzaktan uzaktan, hiç konuşmadan...

Neyse ki genetik rahatsızlığımız 101. Neyse ki ilk hafta zaten hep yoğun geçer falanlar filonlar.

Buralar çok sıcak ve buralar çok sivrisinek. Haritaya dönmüş bacaklarım bir de bembeyaz!
Sıcak sayesinde zayıflamak çok beleş. Şurada 61leri gördüğüm günler varmış, şimdi 54buçuklardayım, gidene kadar 52 olursam bu kışı 62leri görmeden kapatabilirim. Yatırım yapıyorum.

22sinde dönüyordum sözde ama hayat planladığımız gibi ilerlemiyor ve ne zaman döneceğim hiç belli değil şu an. Babamın sağlık sorunları çıktı ben buradayken, pazartesi ablamın yanına gidiyorlar; ameliyat olacak. Ama ben hiç kötü düşünmek istemiyorum ve başarıyorum! Birinin yüzünün düşmesine de izin vermiyorum olanca şebekliğimle. Küçük kız olmak böyle bir şey işte bazen.
Her şey güzel olacak!

Ama annemin doktora, hayır kanaması varken normal olamaz diyerek başka testler yaptırması, doktora neredeyse işini öğretmesi ve her şey normal dediler diye gerisin geri eve dönmemesi, bilinçsiz insanların başına neler gelebileceğine ve geldiğine şaşırmamamı bir kez daha kanıtladı. Çünkü evet, annem geri dönseydi bizi bu kadar panik eden ve üzen şeyi öğrenemeyecektik. Erken teşhis hayat kurtarır! -kamu spotu-

Neyse sıcaktan oturamıyorum bilgisayarın başına.
Konu başlıklarını yazdım gidiyorum.
dönücem

1 yorum:

  1. aa çok geçmiş olsun, yeni okudum ben. tez zamanda eskisinden de iyi olur inşallah baban.

    YanıtlaSil